Blue Journey

گردشگری

کردستان (جاذبه های استان کردستان6)
ساعت ۱٢:٤۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٥/۱۳  کلمات کلیدی: کردستان

نقش برجسته ها و سنگ نبشته های استان کردستان

 در زیر اطلاعات کلی و مجزایی پیرامون نقش برجسته های استان کردستان آورده شده است.

نقش برجسته و سنگ نبشته ی اورامان

در45 کیلومتری شمال غربی کامیاران، در حدود500 متری شمال غرب روستای " تنگیور" در تنگه کوه های " زینانه"، در بلندترین نقطه صخره ی کوه، بقایای کتیبه و نقش برجسته ای به چشم می خورد که به خط میخی آشوری است و در یک طاق نما به ارتفاع 120 و پهنای 170 و عمق 35 سانتی متر حجاری و نقش شده است.

درون طاق نما و در غرب آن، نقش برجسته انسانی به طول نیم متر و عرض 35 سانتی متر حک شده که احتمالاً تصویر "سارگن دوم" پادشاه آشوری است. نقش شاه به صورت نیم رخ، با کلاهی استوانه ای ، پای راست خود را در جلو و پای چپ را عقب  قرار داده است. دست راست شاه به طرف بالا بلند شده و دست چپ در مقابل شکم قرار دارد.

در کنار این نقش برجسته، کتیبه ای به خط میخی با حدود50 سطر ، در کادری به ابعاد 120×120 سانتی متر دیده می شود. این کتیبه به خط میخی و به زبان آشوری باستان است که پس از ستایش خدایان آشوری مانند خدای آشور، مردوک، نابو، سین، شمش و ایشتار به شرح پیروزی های خود پرداخته است و در ادامه به نقاط مختلف شهرها، روستاها و مناطقی که در این جنگ ، تصرف و ویران نموده، اشاره دارد. تاریخ کتیبه احتمالاً مربوط به اواخر هزاره دوم و اوایل هزاره اول پیش از میلاد است.

بنچاق اورامان ( هورامان)

در اوایل قرن حاضر، در سال 1305 شمسی، حسین نامی از مریدان " شیخ علاء الدین نقش بندی" در غاری در دره تنگیور، خمره ای پراز دانه ارزن پیدا کرد که در میان آن نوشته ای به خط  پهلوی اشکانی بر پوست آهو وجود داشت. این نوشته که به "بنچاق اورامان" مشهور شد، قراردادی است میان دو نفر برای خرید و فروش زرستانی به 45 درهم که شاهدان معامله نیز نام خود را در آن نوشته اند. این بنچاق به سال 120 پیش از میلاد مسیح تعلق دارد. چند سطر از متن بنچاق به شرح زیر است:

" سال سه ست ماه اروتات فروخش تپس پک

 پو تیرین زراستک چه ابیر اشکان نم (زات)

 اخریتاراوایل پورهربشن

 اسمکان از خریت اویل هیچ پتسیک هرو درهم 45"

نقش برجسته آبیدر

نقش برجسته ی میدان مادر در پارک جنگلی آبیدر، با الهام از نقوش مکشوفه از زیویه اجرا شد. در کاوش های سال 1376 در قلعه باستانی زیویه قطعاتی از عاج به دست آمد که روی آن صحنه هایی از شکار و نقوش اساطیری به طرز بسیار ماهرانه در ابعاد 8×3 سانتی متر به صورت برجسته و بسیار ریز، نقش شده بود، این آثار احتمالاً به 2700 سال پیش تعلق دارد.

با طراحی و بزرگ نمایی این نقوش در حد 120 برابر و قالب گیری از آن، در این محل نقش برجسته بر روی دیواری که برای این کار مهیا شده بود، با بتن مسلح ساخته شد. این کار توسط میراث فرهنگی کردستان اجرا شد و طراحی و ساخت نقشِ برجسته را آقای هادی ضیاء الدینی از کارکنان میراث فرهنگی استان، برعهده داشت.

این نقش برجسته از دو صحنه ی اصلی تشکیل شده است: یکی صحنه اساطیری با موجودی ترکیبی از ماهی، انسان و گاو که احتمالاً هر یک از آنها بیانگر اعتقادات مردم زمان بودند و صحنه دوم که صحنه اصلی نقش برجسته را تشکیل می دهد صحنه شکار شیراست.

آثار صخره ای فرهاد تاش وینسار

در حدود 35 کیلومتری شرق شهر قروه، در فاصله سه روستای داش بلاغ ، آق بلاغ و وینسار بر روی کوهی مرتفع، بقایای یک معدن بزرگ سنگ قرار دارد که از نظر نوع ، اندازه و تراش سنگ دارای ویژگی های خاص و از اهمیت بسیار برخوردار است. باور مردم برآن است که این سنگ ها به داستان شیرین و فرهاد ارتباط دارد. نوع حجاری و سفال های موجود در منطقه، احتمالاً به دوره ساسانی تعلق دارد. این منطقه در ایام بهار به عنوان تفرجگاه مورد استفاده مردم است. در ضلع شرقی همین کوه فرهادتاش، دهانه غاری وجود دارد که "اورل استین" مستشرق اروپایی هنگام بررسی منطقه غرب کشور، از این غار نام برده و ظاهراً نتوانسته وارد آن شود.


 
کردستان (جاذبه های استان کردستان5)
ساعت ۱٢:٠٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٤/۳٠  کلمات کلیدی: کردستان

بانه :

نام اصلی بانه که از شهرهای قدیمی استان کردستان است، بروژه بوده است. قرن ها تاریخ در بطن این شهر جریان داشته با این حال فقدان منابع صحیح تاریخی، تاریخ پیش از اسلام را در این شهر تاریک کرده است.

وجه تسمیه بانه:نام اصلی بانه که از شهرهای قدیمی استان کردستان بوده، بروژه بوده است. نام بانه را مشتق از کلمه کردی ‹‹بن›› به معنی پشت بام، متاثر از ارتفاعات و نحوه استقرار و موقعیت جغرافیایی شهر می دانند. هم چنین نام بانه را به معنی ‹‹خانه›› (اقامتگاه و آبادی و مسکن)، ‹‹اردو›› (اردوگاه سربازان) و «پادگان» نیز تفسیر کرده اند. تا اواسط سده سیزدهم هجری نام اصلی شهر بانه ‹‹به روژه›› (آفتابگیر) بوده و اسنادی نیز وجود دارد.

که در همه آن ها مرکز بانه قصبه «به روژه» نامیده شده اند. چنان که امروز نیز در بانه آبادی هایی به نام های ‹‹نیزه دو کهنه››، ‹‹به روژه کهنه››، ‹‹سیاومه کهنه››‌، ‹‹آرمرده کهنه››، ‹‹توده کهنه›› و یا بدون کلمه ‹‹کهنه›› وجود دارد. آتش سوزی و جنگ های قبیله ای یکی از عوامل جابجا شدن محل شهر بوده است. هم چنین شیوع بیماری های وبا و طاعون نیز در این امر دخالت داشته است. با شیوع این بیماری ها، بازماندگان محل اولیه را آلوده پنداشته مجددا در جای دیگری به ایجاد شهر و ده می پرداختند. کلمه کهنه نیز برای تمایز شهر جدید از قدیم به کار برده می شده است. اکنون گورستان شمال خاوری شهر را «بانه کهنه» یا «کهنه بانه» می نامند. قبل از اسلام طایفه ای زرتشتی به نام ‹‹قه قو›› بر این منطقه حاکم بودند که در حمله اعراب و بعد از آن، ‹‹اختیار دینی ها›› به جای آنان به حکومت پرداختند. این شهر یک بار قبل از جنگ جهانی اول و بار دیگر در جنگ جهانی دوم دچار آتش سوزی شدیدی شد

قلعه حکومتی این شهر که در آن زمان حالت یک روستا را داشت، در بالای یک تپه در شمال خاوری و مشرف به شهر بود. هسته مرکزی شهر که بافت قدیمی آن را تشکیل می دهد در دامنه همین تپه واقع شده که در اثر آتش سوزی ها و به خصوص در سال 1320 از بین رفته است. با توجه به فراوانی مواد اولیه موجود در این شهرستان؛ قالی‌بافی از جمله صنایعی است که در این شهرستان رواج دارد و قالی از جمله صادرات آن است. گلیم بافی‌با طرح‌های کردی نیز از رونق زیادی برخوردار بوده و گلیم‌های‌بانه‌نیز هواخواهان فراوانی دارد. شال بافی با استفاده از کرک بز مرغز، خراطی‌چوب، سوزن‌دوزی، کلاه، قلاب‌دوزی، پولک دوزی، منجوق دوزی از دیگر صنایع دستی رایج در این منطقه است. زیارتگاه سلیمان بیگ و سد باستانی شو بانه مهم ترین جاذبه‌های تاریخی شهرستان بانه را تشکیل می‌دهد، که در نزدیکی روستای "شو" واقع شده است.

یکی از اصلی ترین جاذبه های بانه که امروزه مردم را از استان های همسایه و بعضا استان های دیگر کشور به بانه می کشاند، بازارهای خرید شهر بانه است. از ورودی شهر که  می گذرید در امتداد مسیر به میدان اصلی شهر خواهید رسید. حدودا از 200 متر مانده به میدان پاساژها شروع می شود و تا خیابان آن طرف میدان هم ادامه پیدا می کنند.

در زیر شماتیک کلی از محل پاساژها کشیده شده:

فلش مشکی جهت شمال.

فلش قرمز جهت ورود به شهر.

شماره 1 میدان اصلی .

شماره 2 میدان فرعی که به سمت قسمت قدیمی بانه می رود.

بلوک های سورمه ای پاساژها هستند.

 

 

 

مریوان:

 این شهر حدود یک قرن سابقه تاریخى دارد. یکى از شاهزادگان قاجار به نام فرهاد میرزا که کمى پیش از مشروطیت دراین شهر حکومت مى کرد قلعه اى بنا کرد که جریان نهایى آن در کتیبه اى که بر دیوار مسجد دارالاحسان یا مسجد جامع سنندج نصب شده است. دریاچه زریوار درغرب مریوان زیبایى خاصى به این شهر بخشیده است. از نقاط دیدنى و جذابیت هاى گردشگرى این شهر مى توان از کوه کانى چرمه، قلعه الهام، قلعه مریوان (قلعه هلوخان)، دریاچه زریوار، آبشار کویله، بازار مرزى باشماق، بازار داخل شهر و پوشش جنگلى اطراف مریوان نام برد.

قرآن نگل مریوان

در مسجد قدیمی روستای نگل در 65 کیلومتری جاده سنندج مریو،ن قرآنی مزین به نقوش گیاهی به خط کوفی وجود دارد بنابر باور مردم یکی از چهار قرآنی است که در زمان خلیفه سوم نگارش یافته و به اکناف عالم فرستاده شده است . این قرآن در قطع رحلی و با جلد چرمی بر روی کاغذی شبیه به پوست آهو نوشته شده است بنابه نظر کارشناسان با توجه به شیوه نگارش و اعراب گذاری باید متعلق به قرن های چهارم یا پنجم هجری باشد.

دریاچه زریوار مریوان

در 2 کیلومتری غرب مریوان، یکی از زیباترین مناظر طبیعی کردستان، دریاچه زریوار (زریبار) قرار دارد، آب شیرین این دریاچه از جوشش چشمه هایی در کف آن وجود دارد تامین می شود. این دریاچه را که در ارتفاع 1285 متری از سطح دریا قرار دارد، جنگل های انبوه احاطه کرده اند، طول آن 5\4 کیلومتر و عرض آن حدود 2 کیلومتر و عمق آن بین 2 تا 5 متر است، میهمانسرای جهانگردی مریوان روی تپه یی کوچک مشرف بر چشم اندازهای زیبای دریاچه احداث شده است.

سروآباد:

 این شهرستان مرکز یکى از دیدنى ترین مناطق توریستى کردستان به شمار مى آید که به تازگى به شهرستان تبدیل شده است. مناطق کهن در اطراف این شهرستان بسیار است. آرامگاه پیر شالیار به روایتى که یکى از روحانیون زرتشتى بوده است، در روستاى اورامان تخت قرار دارد. نقاط دیدنى و گردشگرى این شهرستان عبارتند از: تفریحاه دزلى و درگى چشمه و آبشار معروف بل و رودخانه خروشان سیروان.

ادامه دارد...

 

 


 
کردستان (جاذبه های استان کردستان4)
ساعت ۱٢:۱۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٤/۱۱  کلمات کلیدی: کردستان

سقز:

 موقعیت طبیعى و نحوه استقرار شهر در دامنه ارتفاعات و رودخانه اى که از کنار آن مى گذرد، این شهر را به یکى از زیباترین شهرهاى استان کردستان تبدیل کرده است. نقاط دیدنى و جذاب این شهر عبارتند از مسجد جامع کو رحمان، مسجد دومناره، بازار قدیمى، کاروانسرا و بازار قدیمى سقز و تپه باستانى زیویه.

ü      قلعه باستانی زیویه سقز

این تپه در روستای زیویه، حدود 55 کیلومتری جنوب شرقی شهرستان سقز در استان کردستان و در شمال روستایی موسوم به همین نام واقع شده است. قلعه زیویه یکی از قلعه های باستانی استان کردستان است که در سال ۱۹۴۷ کشف شد.

طی کاوش های باستان شناسی در این تپه، قلعه باستانی زیویه از زیر خاک بیرون آمد. این قلعه روی یکی از تپه های نسبتاً مرتفع منطقه ساخته شده و بر محیط اطراف اشراف کامل دارد.

در نخستین کاوش که توسط« ایوب ربنو» در سال 1325 شمسی در این منطقه صورت گرفت و بیشتر جنبه تجاری داشت، اشیای منحصر به فردی از یک تابوت برنزی به دست آمد که در نوع خود از شاهکارهای فلزکاری و سفال گری محسوب می شود. همین امر موجب تخریب بسیاری از آثار معماری ارزشمند این قلعه ( کاخ دژ ) عظیم گردید. این قلعه که به اقوام ماد و ماننایی تعلق داشت، در حدود 2700 سال پیش ساخته شده است. در سال 1354 شمسی اولین فصل کاوش های علمی باستان شناسی در این تپه آغاز شد و تا سال 1380 ادامه یافت. طی چند فصل کاوش، نتایج قابل توجهی در زمینه شناخت وضعیت معماری آن به دست آمد. از جمله اشیای به دست آمده در این کاوش ها، قطعات عاج منقوش بود که نقوش حیوانی و صحنه شکار اساطیر روی آن ها حک شده و از ارزش ویژه ای برخوردار است. اهمیت این قطعات به حدی است که از روی دو نمونه از آنها، نقش برجسته آبیدر سنندج، طراحی، بزرگ نمایی و ساخته شد. برای احداث قلعه زیویه، استادکاران پس از بنیاد مصطبه، سکوهایی برای دست یابی به سطح صاف و هموار پدید آوردند و در بین شیب های موجود در تپه، با بهره گیری از خشت خام، سنگ و چوب قلعه ای در نهایت استحکام و پایداری بنا نهادند. پی ها و پایه ستون ها از سنگ ساخته شده و برای ساخت دیوارها، خشت خام به ابعاد 16×46×46 سانتی متر به کار رفته است. از جالب ترین قسمت های قلعه، تالار ستون دار آن با 16پایه ستون سنگی مدور است. قطر این پایه ستون ها حدود 95 تا 105 سانتی متر است. کف تالار با خشت خام به صورت شطرنجی مفروش شده است. دیگر بخش های این قلعه عظیم شامل سالن ها، حیاط ها و اتاق های متعددی است که هر یک عملکردی خاص داشت. نکته قابل توجه استفاده از فاصلة پشت بندهای ایجاد شده برای استحکام و ایستایی دیوازهای قلعه است که به عنوان سیلو( انبار غله ) مورد استفاده بود. در کاوش های سال 1380 ، نمونه هایی از غله در کف انبارها که هر یک بیش از 8 متر عمق داشت، به دست آمد.

 

قروه:

این شهر در دشت وسیعى در ۹۳ کیلومترى شرق سنندج و شمال غربى همدان قرار دارد و از آغاز در طول جاده  سنندج به طرف همدان توسعه یافته است. مرکز حکومت این شهر در گذشته روستاى قصلان بود که توسط «امان الله خان» بزرگ والى معروف کردستان احداث شده است.

  • حمام تاریخی قصلان قروه

در روستای قصلان در 6 کیلومتری شمال قروه حمام بسیار زیبایی از دوره قاجاریه به جا مانده است، این حمام دارای فضاهای سربینه، بینه، خزینه و... است که تا چند سال قبل هم مورد استفاده بوده است.

  • چشمه آب معدنی باباگرگر قروه

این چشمه در 18 کیلومتری شمال قروه قرار دارد و دارای استخری عمیق با محیطی حدود 200 متر است. در این محل آهک سازهای فراوانی وجود دارد که برجستگی های زیبایی را به مرور ایجاد کرده که برخی از آنها غول آسا و شگفت انگیز است. این چشمه با رنگ زرد مایل به نارنجی و گاز کربنیک فراوان، طعم خاصی دارد و دارای خواص درمانی بسیار است، مجموعه امام زاده باباگرگر و بقعه سید جمال الدین و چشمه های آهکی و پیرامون آن بر اعتبار گردشگران این مکان افزوده است.

 

دیواندره:

شهرستان‌ دیواندره‌ از شمال‌ به‌ شهرستان‌ تکاب‌، از شرق‌ به‌ بیجار، از جنوب‌ به‌ سنندج‌، از غرب‌ به‌ سقز و از جنوب‌ غربی‌ به‌ بخش‌ سرشیو شهرستان‌ مریوان‌ محدود می‌شود. شهر دیواندره‌ مرکز شهرستان‌ در فاصله‌ 99 کیلومتری‌ شمال‌ سنندج‌ و در مسیر جاده‌ آسفالت‌ سنندج‌ ـ سقز قرار دارد. شهر دیگر این‌ شهرستان‌ زیرینه‌ است‌ و جمعیت‌ شهرستان‌ طبق‌ برآورد سال‌ 1379 ، 88983 نفر بوده‌ است‌.

وجه‌ تسمیه‌ دیواندره‌ به‌ دو کلمه‌ «دیوان‌» و «دره‌» باز می‌گردد. دیوان‌ محلی‌ است‌ که‌ مجریان‌ قانون‌ در آنجا سکونت‌ دارند که‌ عدلیه‌ نیز نامیده‌ یم‌ شود و دیواندره‌ که‌ در میان‌ «دره‌» و «کوه‌» واقع‌ شده‌ در قدیم‌ مقر حکومت‌ و جایگاه‌ قانون‌ و عدالت‌ بود. قدمت‌ این‌ شهر به‌ حدود 200 سال‌ پیش‌ می‌رسد. مراکز دیدنی‌: غار باستانی‌ کرفتو، کوه‌ چهل‌ چشمه‌.

دیواندره از دیگر شهرهاى استان کردستان است که در فاصله ۹۵کیلومترى شمال سنندج واقع شده است. دیواندره امروزى یکى از کانونهاى در حال توسعه روستایى است که طى یک دهه به شهر تبدیل شده است. این شهرستان آب و هوایى معتدل دارد. نقاط دیدنى و جذاب این شهر عبارتند از:  غار کانى میکائیل، غار کرفتو، تفریحگاه طبیعى سارال، تفریحگاه طبیعى چهل چشمه، کوه چهل چشمه.

v     غار کرفتو دیواندره

غار کرفتو در 77 کیلومتری شمال شرقی دیواندره، درمیانه راهی که جاده دیواندره سقز را به تکاب می پیوندد، یکی از شگفت انگیزترین غارهای کشور محسوب می شود.

غار کرفتو در شهرستان دیواندره در ۷۲کیلومترى شرق شهرستان سقز قرار دارد. با توجه به تحقیقات به عمل آمده، در دوران (مزوزوییک) کرفتو در زیر آب بوده و در اواخراین دوره ارتفاعات آن از آب خارج شد. غار کرفتو از غارهاى آهکى و طبیعى است که درادوار مختلف جهت استفاده و سکونت انسان تغییر حالت داده و به معمارى صخره اى در چهارطبقه در دل کوه حفر شده است. طول غار حدود ۷۵۰متر است و راههاى فرعى متعددى از آن منشعب مى شود. در طول این غار تغییرات و دگرگونى هاى عمده و دخل و تصرفات بسیار در آن به وجود آمده و حجاران هنرمند، به زیبایى فضاهایى را در مدخل هاى غار تراشیده و اتاقها، راهرو و دالانهاى متعددى را به وجود آورده اند. این غار در سال۱۳۷۹ گمانه زنى شده با بررسى باستان شناختى در محوطه بیرون و داخل غار آثارى از دورانهاى مختلف به دست آمد. کشف تراشه اى سنگى در طبقه چهارم و محوطه بیرون غار مى تواند نشانه اى از استفاده انسانها در دوران پیش ازتاریخ از این غار باشد.

 

ادامه دارد...


 
کردستان(جاذبه های استان کردستان3)
ساعت ۱:۱۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۳/۱٢  کلمات کلیدی: کردستان

کامیاران

کامیاران از شهرستانهاى جدیدالتأسیس استان کردستان است که در فاصله ۶۵کیلومترى جنوب سنندج واقع شده است. این شهرستان در فصول بهار و پاییز آب و هواى دلپذیرى دارد. نقاط دیدنى و جذاب این شهر عبارتند از کتیبه باستانى تنگى ور، تپه تیانه، تپه تومره ریزه، نقش برجسته و سنگ نبشته اورامان، چشمه آب معدنى گوار، رودخانه تنگى ور، روستاى شگفت انگیز و تاریخى پالنگان. همچنین تأسیس مجتمع پرورش ماهیان سرد آبى (قزل آلا) واقع در ۴۵کیلومترى کامیاران ـ مریوان در بستر رودخانه سیروان با ظرفیت ۵۶۴ تن در سال بزرگترین مجتمع سردآبى کشور به شمار مى آید و به جذابیت منطقه افزوده است.

 

  • روستای پالنگان کامیاران: روستای پالنگان است که در ۵۰ کیلومتری شهر کامیاران قرار دارد و در داخل این روستا رودخانه ای با آبشارهای بسیار زیبا قرار دارد، واین رودخانه از کوه شاهو سرچشمه می گیردواز سرچشمه های  اصلی رودخانه سیروان است .
  • کتیبه تنگی ور کامیاران : در 45 کیلومتری شمال غربی کامیاران بین روستای تنگی ور و یوزیدر بر روی صخره یی در دره یی تنگ ، کتیبه یی به خط میخی و زبان آشوری حجاری شده است.

علت نام گذاری شهر کامیاران

برای هر اسم و لقبی روایـــات و مکتوبات زیــــادی پیدا می شود که قبول صحت و درستی آن را زیر سوال می برد ؛ اما در این مورد آنچه که در زیر نوشته شده با درصد بـــالاتری نسبت به سایر احتمالات برخوردار است :

در روایات نقل شده که در زمان نادر شاه افشـــــار ، هنگامی سپاه ایرانیان به فرماندهی شاهرخ میرزا در شمال شرقی ایران در حال جنگ با ازبکان و دفاع از خراسان بوده ، نادر شاه افشار در راه سفر حج بود که خبر پیروزی سپاهیان ایران به آنها که در دشتی خوش آب و هوا و خرم مابین سنه دژ و کرمانشاهان که پر از چشمه های جوشـــــان و مراتع پر گـــــل بوده ، بودند می رسد و بــاعث شادی و مسرت شاه و یارانش می شود ؛ لذا شاه افشار وقتی از اطرافیـان اسم آن دشت را می پرسد . هیچ یک از یاران اسم آن محل را نمی داند.

لذا شـــاه افشــار به میمنت و مبارکی اینکه خبر این پیروزی در آنجا به او رسیده و باعث شاد کامی خود و یارانش می‌شود ؛ آنجا را ( کام یاران ) می نامد.

رشته کوههای شاهو در جانب شمال غربی آن با پانزده قله مهم ، عمده ترین برجستگی و دشت حاصلخیز "کامیاران"، مأمن بیش از دو سوم ساکنان این شهرستان و رستنگاه خوشه های طلایی گندم ، در جانب جنوب همواری عمده آن را تشکیل می دهند . به یمن بارندگی تقریباً کافی به سبب جهت مناسب رشته کوههای آن رودهای کوچک و بزرگ زیادی در آن جاری است که از آنها به جهت پر آبی رود "سیروان" و از نظر طویل بودن "گاورود" شاخص ترینند. منطقه کامیاران بخشی از سکونتگاه مردمانی بوده است که پس از ترک غارنشینی ، تمدن "سفال نخودی" راخلق کردند. کاوشهای انجام گرفته د رتپه های "توبره ریز" واقع در 2 کیلومتری غرب کامیاران و "تیانه" واقع در 16 کیلومتری غرب کامیاران حکایت از سابقه سکونت انسان در این منطقه در هزارة پنجم قبل از میلاد دارد. "کتیبه تنگی ور" و "قلعه سیرتاو" (قلعه پالنگان) دو اثر تاریخی برجسته منطقه می باشد. هسته اولیه شهر کامیاران که حوالی سالهای 1300 خورشیدی به صورت روستاایی با معیشت کشاورزی و دامپروری بوده است . در سالهای بعد دستخوش تغییراتی سریع می گردد ، از جمله این تغییرات استقرار یکسری امکانات و خدمات اداری و سرازیر شدن سیل جمعیت مهاجر روستاهای اطراف به جانب آن است به نحوی که در فاصله دو دهه ( 1355 تا 1375 ) جمعیت ساکن در آن سه برابر می شود . زبان کردی زبان رایج و لهجه های اردلانی ، اورامی و کردی کرمانشاهی به ترتیب گویش زبانی غالب مردمان منطقه می باشد. معادن سنگ ساختمانی ، از جمله مهم ترین منابع مورد استفاده در منطقه می باشد که در این میان می توان به معادن سنگ گاوشان و شترمل از توابع دهستان سورسور و معدن کوبگار از دهستان ژاوه رود از نوع سنگ مرمریت مرغوب اشاره نمود . قالیبافی ، جاجیم ، گلیم و موج بافی از جمله مهم ترین صنایع دستی منطقه می باشد که در سالهای اخیر به تبع سیاستهای کلان ناکارآمد در این خصوص ، آینه ای امید بخش جهت رونق دوباره آنها قابل تصور نیست . نطفة صنعت در این منطقه هنوز بستر نشو و نما نیافته است .شهرستان در فصول بهار و پاییز آب و هوای دلپذیری دارد.

 

زیارت گاه ها و اماکن مذهبی شهرستان کامیاران

در دل خاک لاله خیز این شهرستان اماکن و مراقد و ابنیه مذهبی و زیارتی فراوانی وجود دارد که متاسفانه مورد بی مهری فراوان واقع شده اند که حتی بعضی از ایم اماکن به کل به فراموشی سپرده شده اند و دست زمانه آنرا به پای نیستی کشانده . اما مهم‌ترین اماکن زیارتی به شرح زیر است:

۱) آرامگاه حضرت عکاشه(ع) از اصحاب پیامبر(ص) .. ( ایشان تنمها کسی بود که مهر نبوت در پشت پیامبر را بوسیده بود در هنگامی که در سال آخر عمر پیامبر ، مردم را جمع و طلب رضایت کرده بودند.)

۲) مرقد پاییزپرند ( از اصحاب خاص ) و چشمه ی آب شفا بخش آن.

۳) مرقد مطهر پیر احمد واقع در روستای ماراب متعلق به قرن دهم هجری قمری که واقعا در غربت و بی مهری فراوان واقع شده است. 4)مقبره شیخ عباس کومایین

چشمه آب معدنی گواز کامیاران

این چشمه در 50 کیلومتری شمال غربی کامیاران و در دامنه کوه روستای گواز قرار دارد، آب آن گرم است و طعم گوگرد دارد.

 تفرج گاه های شهرستان کامیاران

۱) روستای پلنگان ( در حدود چهل کیلومتری شهر؛با طبیعت بکر و رودخانه ی خروشان سیروان و مجتمع شیلات که بافت این روستای دیدنی و تاریخی همچو روستای ماسوله گیلان است . که خانه های اینجا به صورت پلکانی است.)

۲) دریاچه ی سد خاکی گاوشان( واقع در منطقه ی سورسور در حدود سی کیلو متری شهر به طرف سنندج)

۳) منطقه ی تفریحی کوبگار یا یادگار امام ( واقع در کیلو متر بیست شهر به طرف مریوان)

۴) تفریحگاه و زیارت گاه دار امام ( واقع در هفت کیلو متری شهر در روستای شیروانه)

 5)چشمه آب معدنى گوار

6) کتیبه باستانى تنگى ور 7

) نقش برجسته و سنگ نبشته اورامان

8)رودخانه تنگی ور

9) تپه تیانه

10) همچنین تأسیس مجتمع پرورش ماهیان سرد آبى (قزل آلا) واقع در ۴۵کیلومترى کامیاران ـ مریوان در بستر رودخانه سیروان با ظرفیت ۵۶۴ تن در سال بزرگ‌ترین مجتمع سردآبى کشور به شمار مى آید و به جذابیت منطقه افزوده است.

 آداب و رسوم

۱) پوشاک :

پوشش محلی مردان شهرستــــــــان کامیارن شامل یک نیم تنه به نام " چوخه" و یک شلوار گشـــاد که دهانه ی مچ پای آن تنگ است . به نام " رانک" و نیز از لباس دیگری به نام "ملکی" استفاده می کنند.

پوشش زنان نیز شامل پیراهنی بلند و بدون پولک یا با پولک ها و قبای بلندی که فاقد شال است و روسری که در اصطلاح "سه ر ویئن" می گویند می باشد.

۲) اعیاد و مراسم:

مردمان این دیار همچو اکثر دیگر مناطق ایران از اعیاد باستـــانی همچو "عید نوروز" که به دید و بازدید و سور دادن و مهمانی رفتن و "چهــــــــارشنبه سوری" که در آن روز به روشن کردن آتش و پریدن از روی آن می پردازند و همچنین" پنجشنبــــه ی آخر سال" که به دیداراهل قبور میروند بسیار اهمیت می دهند.

از اعیاد مذهبی هم که بسیار در نزد مردم مورد احترام است می تــــوان به عید بزرگ "قربان" و عید "مبعث" و "فطر" اشاره کرد.

۳)غذا:

غذای مردم شهرستان کامیاران بسته به فصل سال تغییر می کند.

اغلب برنج با انواع مختلف خورشت ــ آبگوشت ــ تاس کبـــــاب و ... سرومی شود و از غذاهای محلی هم می توان به "دویئنه" ــ "که لانه" ــ "همه گیا" ــ "کنگر" و ... اشاره داشت.

شخصیت های مشهور: محمد آسنگران: (زاده ۱۹۶۱) فعال و مبارز کمونیست ایرانی و دبیر کنونی کمیته کردستان حزب کمونیست کارگری ایران و عضو کنونی کمیته مرکزی و دفتر سیاسی و هیات هماهنگی این حزب است.

او از چهره‌های شناخته شدهٔ کمونیست در کردستان ایران و بخصوص منطقه کامیاران است.

او در مسائل عراق نیز فعال است و عضو کنونی کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری چپ عراق است. صدیق کمانگر: از اعضای جنبش کارگری ایران و از رهبران جنبش ‌کارگری در کردستان ایران (مشهور به‌ کاک صدیق) به‌ ویژه‌ در منطقه‌ سنندج و کامیاران بود.

 

ادامه دارد....


 
کردستان(جاذبه های استان کردستان2)
ساعت ۱٢:٥٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٢/٢۸  کلمات کلیدی: کردستان

جاذبه های شهرهای استان کردستان

 

بیجار

بیجار از مناطق بسیار زیبا و حاصلخیز استان کردستان است. درباره وجه تسمیه آن نقل های زیادی آمده است از آن جمله این است که ناصرالدین شاه با امیرنظام گروسى شبى در گروس به سر مى برد و مطالبى داشت که مى خواست تا صبح توسط جارچى پخش شود اما صبح روز بعد همه مردم از آن مطلب، آگاه بودند. از این رو آن شهر را بیجار مى گویند.برخی دیگر را عقیده بر این است که بیجار به معنی سبزه و گیاه است. چنانچه «هفت بیجار» از هفت سبزی درست می‌شود. بنابراین بیجار محل سبزه و باغ‌هایی بوده‌است که برای جشن و شادی ایلات کرد مناسب به نظر می‌رسیده به ویژه این که در دامنه کوه آن، چشمه‌های آب شیرین و فروان که سبب آبادانی بوده آنان را بیشتر به سوی خود جلب و جذب می‌نموده‌است. به طوری که شنیده شده در رشت هم محلی به نام «خشک بیجار» و در افغانستان هم محلی به نام «بیجار» وجود دارد.

قول دیگر که موجهه به نظر می‌رسد این است که «بیجار» همان «بیدزار» است یعنی محلی که درخت بید زیاد در آن می‌روید، (جایگاه بید) که بر اثر کثرت تلفظ افراد مختلف با لهجه‌های گوناگون کلمه «بیدزار» تصحیف شده و کم کم در گفتار و نگارش به صورت «بیجار» تلفظ و مکتوب گردیده‌است.

جغرافیا

شهرستان بیجار دارای ۷۷۳۰ کیلومتر مربع مساحت دارد و دارای ۲۸۸ روستاست که حدود ۲۶۲ روستای آن قابل سکونت می‌باشد. از شمال شرقی به استان زنجان، از شمال غربی به شهرستان تکاب در استان آذربایجان غربی، از جنوب به شهرستان قروه، از جنوب شرقی به استان همدان و از غرب به شهرستان سنندج و شهرستان دیواندره محدود است.

بیجار منطقه‌ای کوهستانی است. شهر بیجار به 'بام ایران' شهرت دارد چرا که ۱۹۴۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد و ۷۷۰ متر از تهران و ۴۲۵ متر از سنندج بلندتر است. این شهر بعد از شهرکرد بلندترین شهر ایران بوده و نام قدیم آن بیدزار بوده‌است.

آثار تاریخی بیجار

قلعه بزرگ قم چقا، پل تاریخی صلوات آباد، بنای سنگی اوچ گنبد، مسجد تاریخی خسروآباد، تیمچه حاج شهباز خان، تیمچه امیر تومان متعلق به دوره صفویه، زیارتگاه حمزه عرب، پنجه علی، آثار سد خاکی جعفر آباد، تپه نجف آباد، مقبره آ یت الله فاضل گروسی و قلعه‌های تاریخی بسیار و مقابر و امامزاده‌هایی چون سید مسیب سید شکر، مقبره صاحبه، گنبد پیر صالح، مقبره سید خضر از جمله اماکن و آثار تاریخی مو جود در شهرستان بیجار هستند و جمعا' حدود ۶۰ اثر باستانی و تاریخی در آ ن شناسایی شده‌اند.

رود قزل اوزن از شاخه اصلی سفید رود از این منطقه می‌گذرد.

در گذشته بیجار دارای گردشگاههایی مثل باغ صفا، سراب، تخت، چهار باغ، بادامستان، چم حاکمی، باغچه چال یارمجه، چشمه عزیز، شاهرخ آ باد، عباس آ باد و... بوده که اکثرا' تخریب شده و فعلا' محدوده شهر بازی (باغ صفا) و اطراف رود خانه بیانلو و صلوات آ باد، سراب و تخت جهت تفریح و گردش در تابستان استفاده می‌شود.

بازارهای بیجار قدیم شامل افتخار نظام، قیصریه سالار، قیصریه سید لشکر، بازار امیر تومان و بازار بزرگ بیجار بوده‌است.

گردشگری

رودخانه قزل اوزن

چشمه آب تلخ

چشمه سراب بیجار

چشمه خاورآباد

چشمه قمچای

کوه سپه سالار

قلعه قمچقای

منطقه حفاظت شدهٔ صلوات آباد

مسجد جامع خسروآباد گروس

 

        قلعه قم چقای بیجار

دژ باستانی قم چقای در 45 کیلومتری شمال بیجار واقع است که شامل دیوارها، راه پله ها، آب انبارها و اتاق ها از زمان مادها تا اواخر دوره ساسانی وجود دارد.

قلعه قم چقاى در ۱۲کیلومترى روستاى قم چقاى از توابع بیجار واقع شده است. این قلعه مانند اژدهایى باستانى و بسیار کهن به شمار مى رود که از شاهکارهاى باارزش تاریخى است که از گذشته هاى دور به یادگار مانده است. براساس نظریات کارشناسان ، بناى این قلعه به سده هاى ۹ـ۸ پیش از میلاد مى رسد. در حد غربى، دره هاى ژرفى به عمق ۱۰۰متر وجود دارد که با راهى سنگلاخ و سخت به صفحه غربى منتهى مى شود. تنها قسمتى از قلعه که فاقد موانع است و در حقیقت جناح قلعه را تشکیل مى دهد، احتمال دستیابى به قلعه را تا حدى آسان مى سازد. در حاشیه شمالى دره حفره اى به ابعــــاد ۵*۲*۳متر وجود دارد که با زیبایى تمام تراشیده شده است. در شمال غربى این حوزه پلکانى طویل وجود دارد که سه دوره سکونت مادها، پارتها و اشکانیان را دربردارد. بر دیوارهاى تونل شرقى که از ساخته هاى عصر مادهاست، در عصر مغول محراب کوچکى با چهار پلکان ساخته شده که در نوع خود جالب توجه است.

موقعیت جغرافیایی این قلعه به دو دلیل از عظمت خاص برخوردار است، نخست آن که از یک سو به دره‌ای مشرف است که در قدیم به دره شاهان شهرت داشت و تیغه‌های بلند و هولناک این کوه با پرتگاه‌های مخوف و بلند، بالا رفتن از آن و رسیدن به دژ را بسیار دشوار میکند. از سوی دیگر، از جنوب غربی، جنوب شرقی و شرق نیز به پرتگاهی دیگر مشرف است . از این رو، ایجاد استحکامات برای این قلعه لازم نبود، اما در سمت شمال که پشته از ارتفاع کم تری برخوردار است، بقایای دیواری عریض و محکم از سنگ لاشه با ملات و برجهای نیم استوانه موجود است . دروازه قلعه در این سمت قرار دارد، بقایای این حصار یادآور دیوارهای تخت سلیمان است و احتمالا به دوره ساسانی تعلق دارد . در پای پشته سنگی، حصارهای دیگری از قرون وسطی، عمود بر بستر رودخانه کشیده شده است، استحکام قلعه و نشانه‌های ساختاری بنا از جمله پی‌های خانه- هایی که مشهود است نیز این گمان را تقویت می‌کند که این قلعه ساسانی باشد. ‪آب انباری و راهرویی که آن را هم در دل کوه حفر کرده‌اند، نشانه‌های دیگری از اهمیت ویژه این قلعه و آب انبار آن است سنگهای تراش خورده "قم چقای" دارای مشخصاتی نیست که بر مبنای آن بتوان زمان ساخت بنای قلعه را به دقت تعیین کرد، با این حال به احتمال قوی می‌توان آن را متعلق به دوره‌های پیش از میلاد مسیح، مثلا دوره مانایی و ماد دانست که تا دوره‌های ساسانی و اسلامی نیز مورد استفاده بود. منابع ذخیره آب که توسط تونل پله‌داری به پایین راه می‌یابد، تا حدودی به آب انباری که در زندان سلیمان وجود دارد شبیه است و نشانه دیگری از قدمت قلعه تا دوره مانایی است.

        پل صلوات آباد بیجار

این پل در 15 کیلومتری جاده آسفالته بیجار تکاب واقع است تاریخ دقیق ساخت پل مشخص نیست. اما از شواهد پیداست که پل با عناصر ویژه دوره صفویه، بخصوص سنگ های حجاری شده و الگوهای معماری این دوران ساخته شده است.

 

ادامه دارد...

 


 
کردستان ( جاذبه های استان کردستان1)
ساعت ۱٢:٥۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٢/۱٢  کلمات کلیدی: کردستان

با گشت دوباره در بعضی از شهرهای استان کردستان آن هم درفصل بهار، مصمم تر شدم که از جاذبه های این استان بنویسم. تمام تلاشم را می کنم که اطلاعات مفیدی در اختیار خوانندگان این وبنوشت بگذارم.

 

کردستان

استان کردستان با وسعتی قریب به 28235 کیلومتر مربع در محدوده غرب ایران واقع شده و از شمال به استان آذربایجان غربی و زنجان، از شرق به استان همدان، از جنوب به استان کرمانشاه و از غرب به کشور عراق محدود است. سنندج مرکز استان است و از شهرهای مهم آن می توان به سقز، بانه، مریوان، دیواندره، کامیاران، قروه، بیجار و... اشاره کرد.

 

§      مسجد جامع سنندج (دارالاحسان )

این بنا که در خیابان امام خمینی شهر سنندج قرار دارد به همت امان الله خان اردلان در سال 1227 هجری بنا شده و دارای فضای وسیع و متعدد است.

§      مسجد و آرامگاه هاجره خاتون (س ) سنندج

در محله قدیمی سر تپوله سنندج مجموعه به هم پیوسته یی از بناهای مذهبی شامل زیارتگاه، مسجد، مدرسه علوم دینی و آرامگاه مشایخ قرار دارد که منتسب به هاجر خاتون خواهر امام رضا (ع ) است.

§      عمارت آصف سنندج

زمان ساخت بنای اصلی این عمارت به دوره صفوی باز می گردد، ولی در دوره قاجار و پهلوی بخش هایی به آن افزوده شده است.

یکى از آثار دینى و تاریخى سنندج (خانه آصف) است که در مرکز شهر به سنندج واقع شده و قدمتى ۱۳۰ساله دارد. این عمارت از لحاظ گچ بریها و ارسى هاى قدیمى بسیار زیبا است. سبک معمارى، سنگهاى تراش خورده و برجسته و طاقهاى هلالى این ساختمان منظره اى بدیع و قابل تحسینى به وجود آورده است.

§      عمارت خسروآباد: عمارت خسرو آباد در بلوار شبلى (خسروآباد) شهر سنندج واقع است که تاریخ

بناى اولیه عمارت و باغ آن به صورت دقیق مشخص است. در سال۱۲۲۳ هـ.ق امان الله خان اردلان حکمران مقتدر کردستان براى فرزندش خسروخان ناکام بخشهاى دیگرى را به این بنا اضافه کرد و داراى دوبخش قصر سلطنتى و فضاى بیرونى است. تزئینات معمارى این بنا شامل گچ بریها، آجرى کارى، ارسى هاى زیبایى است. عمارت خسروآباد شاخص ترین بناى استان کردستان است که به عنوان مقر حکومت والیان اردلان مورد استفاده قرار مى گرفت.

§      بازار سنندج

بازار سنندج که قبلا به شکل یک مستطیل بزرگ بوده و در مرکز شهر قرار دارد، این بازار به قرن 11 هجری و دوره صفوی می رسد و با الهام از بازار میدان نقش جهان اصفهان ساخته شده است .

§      موزه سنندج (عمارت ملا لطف الله شیخ الاسلام )

این بنا در اواخر حکومت ناصرالدین شاه قاجار به همت ملا لطف الله شیخ الاسلام از علمای اهل سنت احداث گردید، اکنون محل اداره کل میراث فرهنگی استان کردستان است .

یکى از بناهاى تاریخى استان کردستان که از جاذبه هاى ارزشمند جهانگردى نیز برخوردار است. عمارت سالار سعید است که در حال حاضر به موزه تبدیل شده است. این بنا در اواخر حکومت ناصر الدین شاه قاجار به وسیله ملالطف الله شیخ السلام، یکى از علماى معروف اهل سنت در دوره قاجار، احداث شد که بعدها به مالکیت سالار سعید سنندجى درآمد و به نام وى معروف شد. شیوه و سبک معمارى و ساخت این عمارت از معمارى دوره قاجار تأثیر گرفته است. این موزه شامل بناى اصلى و حیاط است. جالب ترین قسمت بنا ارسى بزرگ تالار است که چهارسال وقت صرف ساختن آن شده است. این ارسى هفت لنگه دارد و شاهکارى از هنرهاى چوبى است. پس از انقلاب اسلامى به علت نامعلومى در پى یک آتش سوزى خسارتهایى به ارسى ها و سقفهاى این بناى تاریخى وارد شد. درحال حاضر این خرابى ها بازسازى و تعمیر شده و بنا زیبایى اولیه خود را بازیافته است.

§      عمارت خسروآباد سنندج

بنای اصلی عمارت خسروآباد (قصر خسرویه ) به دوره زندیه و زمان خسروخان اول (حکمران کردستان ) برمی گردد.

§      عمارت مشیر دیوان سنندج

این عمارت که در خیابان شهدای سنندج واقع است مجموعه یی از فضاهای متعدد با شیوه و اسلوب معماری ایرانی بویژه پلان یک ایوانی است که به همت میرزا یوسف مشیر دیوان، فرزند یکی از رجال سیاسی به نام میرزا رضای وزیر کردستانی در دوره قاجاریه ساخته شده است.

§      عمارت امجدالاشراف سنندج

از بناهای مشهور دوره قاجار است، با حیاط سنگ فرش، حوض، حمام و تالار حسینیه که از جالب ترین بخش های بنا است و تزیینات آن به دست استادکاران اصفهانی طراحی و اجرا شده است.

این بنا که در خیابان صلاح الدین ایوبی سنندج واقع شده، به حسینیه امجد نیز مشهور است و قدیمی ترین حسینیه سنندج محسوب می شود.

§      پل قشلاق سنندج

در فاصله 3 کیلومتری شرق سنندج بر روی رودخانه قشلاق پلی با 6 دهانه آجری احداث شده که با پل های عصر صفوی شباهت تام دارد.

§      پارک جنگلی آبیدر

در میدان حجاب پارک آبیدر سنندج بر روی سطح دیوارها صحنه هایی از شکار و رزم انسان با حیوانات و جانوران افسانه یی و تصویر خدایان اسطوره یی نقش شده است.

 

  • کتیبه تنگی ور کامیاران

v     غاار کرفتو دیواندره

  • قلعه قم چقای بیجار
  • پل صلوات آباد بیجار
  • قرآن نگل مریوان
  • دریاچه زریوار مریوان
  • چشمه آب معدنی باباگرگر قروه
  • حمام تاریخی قصلان قروه

ü      قلعه باستانی زیویه سقز

 


 
سنندج
ساعت ۱۱:٥۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٦/٢۳  کلمات کلیدی: کردستان

سنندج

در یکی از شلوغ ترین زمان های ممکن قصد سفر به استان کردستان را کردیم و به راه افتادیم؛ شلوغ بودن استان را بعدا متوجه شدیم؛ چراکه چند روز تعطیلی آنهم در فصل تابستان فرصت مناسبی برای همسایه نشینان استان کردستان بود تا سری به کردستان بزنند. مقصدمان شهرهای بانه و مریوان بود؛ برای رفتن به مریوان جاده جنوبی  را مناسب تردیدیم، پس باید از مرکز استان کردستان، سنندج عبور می کردیم. از تهران تا سنندج، البته اگر یک سفر تفریحی به حساب بیاید حدود 7 تا 8 ساعت ( 520 کیلومتر) راه را طی کردیم و حدود ساعت 6 به سنندج رسیدیم. موقعیت جغرافیایی شهر باعث شده که با یک نگاه به آن، تپه هایی پر از خانه چشمتان را تسخیر کنند. انگار بر روی کوه بذر خانه پاشیده اند آنهم  خانه هایی نهایتا سه طبقه نه بیشتر! و همین منظره است که به شهر چشم اندازی کم نظیر می دهد.

پارک جنگلی آبیدر در داخل شهر و بر روی یکی از تپه های بلند قرار گرفته و به دلیل دسترسی آسان و هوای خنک در شب به تفرجگاه اهالی سنندج و به دلیل چشم انداز زیبایی که از شهر دارد مکانی دیدنی برای گردشگران بشمار می آید.

با گذشت حدود 28 سال از جنگ و با مقایسه در مقابل مراکز استان های دیگر همچون اصفهان، یزد، شیراز، مشهد ، تبریز و اهواز و .... سنندج یکی از چند مراکز استانی محروم است که اصلا ظاهری شبیه مرکز استان را ندارد. تا چه برسد به دیگر شهرهای کوچک استان کردستان. من هنوز به استان سیستان بلوچستان سفر نکردم ولی با تعریف هایی که شنیده ام اوضاع آنجا هم بهتر از سنندج نیست. نمی دانم چه کسی باید پاسخگوی این همه کمبود باشد ولی واقعا منصفانه نیست که من یا هر پایتخت نشین دیگه ای به هر دلیلی اهالی منطقه نه چندان کوچک استان کردستان را فراموش کنیم!!!!

اگه فرصتی باشه از مریوان و زریوار و بانه براتون می گم.